Niet-reanimatieverklaring

  
Veel mensen discussiëren over het omgaan met een niet-reanimatieverklaring. Voor hulpverleners kan dit onderwerp tot onzekerheid leiden. Hieronder staat de juiste benadering hiervoor:

 

1. Wel reanimeren; wanneer je een slachtoffer eerste hulp onthoudt, kun je zelf strafbaar zijn.


2. Er is geen tijd om te zoeken of iemand een niet-reanimatieverklaring in zijn zak heeft. Alleen een niet-reanimeren penning die om de hals hangt, is geldige wilsverklaring. Anders moet je helpen, daar ben je hulpverlener voor.


3. Zelfs als een familielid zegt dat er zo'n verklaring is, kun je daar niet op afgaan.


4. Je moet de familie en omstanders duidelijk maken dat elke seconde telt en dat er dus geen tijd is om te zoeken. Mits er een niet-reanimeren penning om de hals hangt.

 

5. De - gefundeerde - beslissing de behandeling al of niet te staken kan pas in het ziekenhuis worden genomen.


6. Indien nabestaande de hulpverlener toch aansprakelijk stellen, zal de rechter oordelen of er goed gehandeld is. Hij kijkt naar de afwegingen, de intentie en verantwoordelijkheden van de hulpverlener en dan is het uiterst onwaarschijnlijk dat er een veroordeling of aansprakelijkstelling volgt.


7. Wat zou er gebeuren als een slachtoffer - dat wèl gereanimeerd wil worden - zou overlijden omdat er te lang naar een mogelijke verklaring is gezocht?

 

Niet reanimeren penning is geldige wilsverklaring

De niet reanimeren penning van de NVVE is te beschouwen als een schriftelijke wilsverklaring en heeft derhalve ook juridisch dezelfde status, Aldus Ab Klink, minister van VWS. De penning is voorzien van een naam, geboortedatum, handtekening en foto van de drager en voldoet daarmee aan alle eisen die aan een schriftelijke wilsverklaring worden gesteld.

 

De penning gaf discussie binnen diverse professionele organisaties waaronder AZN, V&VN en de NVMMA die zich niet verenigen met het adviesdocument van de NRR, “ starten, niet starten en stoppen van de reanimatie”.

Minister Klink schrijft dat de juridische status van de niet reanimeren penning identiek is aan die van een wilsverklaring op papier en dan ook direct impliceert dat de rechtspositie van zowel de drager als van de hulpverlener die met een dergelijke verklaring geconfronteerd wordt, in beide verschijningsvormen gelijk is.

In samenwerking met onder andere de NHS, NRR en ambulancezorg heeft de NVVE een folder ontwikkeld. Deze folder is terug te vinden op de website van de  NVVE.

Vraag: Mag ik als niet zorg professional (leek) stoppen met reanimeren als ik tijdens een reanimatie een niet reanimeren verklaring vind?

Antwoord: Ja

Indien een reanimatie is gestart, wordt deze door leken niet gestopt tot professionele hulpverleners zijn gearriveerd die de kennis en ervaring hebben om de zinvolheid en wenselijkheid van voortzetting te beoordelen. Een advies van een toevallig passerende arts om de reanimatiepoging te stoppen wordt niet gevolgd.

Een bijzondere situatie doet zich voor als een niet-reanimerenverklaring wordt getoond of een niet-reanimerenpenning zichtbaar wordt gedurende de periode dat leekhulpverleners de reanimatie al uitvoeren, b.v. tijdens het aansluiten van een Automatische Externe Defibrillator. Er is onder deze omstandigheid geen verplichting de reanimatiepoging te stoppen omdat deze plicht uitsluitend geldt voor professionele hulpverleners (zie Hoofdstuk II.3) op grond van de Wet op de geneeskundige behandelovereenkomst. Het staat de leek vrij de reanimatie voort te zetten dan wel te staken.

Bekijk hier de nieuwe reanimatierichtlijnen 2010...